Nowe dane Eurostatu za 2025 rok pokazują, że prognozowana długość życia zawodowego w Polsce wynosi 35,9 roku. To mniej niż wynosi średnia dla całej Unii Europejskiej, która osiągnęła 37,5 roku.
Mężczyźni pracują dłużej niż kobiety
Podobnie jak w większości państw UE mężczyźni pracują dłużej niż kobiety. Według prognoz Polki będą aktywne zawodowo średnio 33,9 roku, Polacy – 37,9 roku.
Te różnice wynikają m.in. z przerw związanych z opieką nad dziećmi, niższej aktywności zawodowej części kobiet oraz wcześniejszego wieku emerytalnego obowiązującego w Polsce.
Dodajmy jeszcze, że i w tym przypadku dane są poniżej średniej unijnej.
Rośnie aktywność zawodowa osób starszych
Prognozowana długość życia zawodowego w UE systematycznie się wydłuża. W ciągu dekady wzrosła z 35,2 roku w 2016 roku do 37,5 roku w 2025 roku. Z danych wynika, że mieszkańcy państw członkowskich coraz dłużej pozostają na rynku pracy.
Wydłuża się także prognozowana długość życia zawodowego Polaków. W 2016 roku wskaźnik wynosił 33 lata, natomiast w 2025 roku osiągnął już 35,9 roku.
Eurostat wskazuje kilka głównych przyczyn tego stanu rzeczy. Należą do nich rosnąca aktywność zawodowa osób starszych, poprawa sytuacji na rynku pracy, wydłużanie życia, zmiany w systemach emerytalnych w wielu krajach UE, które zachęcają do dłuższej pracy.
Najdłużej w UE pracują Holendrzy
Najdłuższą prognozowaną aktywność zawodową mają:
Holandia – ok. 44 lata,
Szwecja – ok. 43,4 roku
Dania – ok. 42,6 roku
W gronie państw, w których wskaźnik przekracza 40 lat, znalazły się także Estonia, Irlandia, Niemcy i Finlandia.
Najkrócej pracują mieszkańcy:
Rumunii – ok. 32,7,
Włoch – ok. 32,8,
Chorwacji – ok. 34.
Polska znajduje się więc w dolnej części unijnego zestawienia, choć nie należy do państw z najkrótszą aktywnością zawodową.
Dlaczego jesteśmy poniżej średniej unijnej
Wynik 35,9 roku pokazuje, że mimo rekordowo niskiego bezrobocia i wysokiego wskaźnika zatrudnienia, przeciętna długość aktywności zawodowej w Polsce nadal pozostaje niższa od średniej unijnej. Wpływ mają m.in. wcześniejszy wiek emerytalny (60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn), niższa aktywność zawodowa części kobiet oraz struktura demograficzna społeczeństwa.
